گفتاری درباره ی (مده آ - رپوتاژ) 

کارگردان : مهدی صدر نویسنده : آتیلا پسانی

^{انور سبزی}

^{رسانه در ساختار حکومتی تو تالیتر تبدیل به ابزاری برای مجاب کردن ذهنیت شهروندان شده است  نحوه استفاده از رسانه با توجه به  حکومت و نحوه برخورد آن با اذهان  عمومی متفاوت است  گاه رادیوی سالهای جنگ جهانی دوم است که گوبز  وزیر تبلیغات هیتلر  از آن برای یک ژارچه کردن افکار ناسیونال  سوسیالیستی  استفاده میکند و گاهی .. . این یکژارچگی  وحذف مخالفان توسط رسانه  بعد از گذشت مقداری زمان آشکار میشود . استفاده گروه اجرایی از رسانه تلویزیون و رویکردشان به آن ، در حقیقت  ملغمه ای از TALK SHOW است  که بیشتر در چارچوب جوامع سرمایه داری غربی  عمل کرده  و از جمله تمهیدات  تبلیغاتی حکومت های توتالیتر  و الگوهای رسانه ای ان بوده است. در وهله  دیگر باید اشاره کرد  که تماس مستقیم مجریان برنامه  و ارتباط چهره به چهره ی ایشان با مخاطبین خود در جهت دادن جریان فکری  اثر مستقیمی دارد . تلویزیون بر افکار عمومی اثر ندارد  مگر از طریق همین مجریان فکری .}

^{اگر اجرای (( مده آ - رپورتاژ )) مدل کشوری در نا کجا آباد را تصویر میکند . نمی تواند از این اصل شانه خالی کند  که هر اثری در نهایت  به محیط تولید خود رجوع میکند . داستان ((مده آ)) مربوط به بخشی از یک فرهنگ یونانی است که صورت آشکار و پنهان روابط درون آن جا را مطرح میکند  . گزارش خبری از  تیمارستانی در نا کجا آباد که مده آ در آن دوران درمان خود را میگذراند  و جیسون شهروند درجه  یک فعلی زمانی در آن تیمارستان  تحت در مان بوده است . ارجاعاتی مستقیم به مدلی از رسانه های غربی دارد . شاید اولین و مهمترین سوال در رابطه با اجرا و متن این باشد که چرا  داستان مده آ را با  ارجاعات مستقیمش به نمایشنامه  ((اوریپید)) به صورت یک گزارش خبری از تیمارستانی  در کشوری در نا کجا آباد میبینیم؟ جوابهای از معقوله  عارضه تئاتری تجربی ایران که گروه اجرایی با نظام زیبایی شناسی شخصی اش دست به چنین انتخابی زده است ، تنها بر گنگی تئاتری تاکید میکند که در آن بعضا از زبان دیر پای فارسی نیز درست صحبت نمی شو د مثل :: ((شهروند درجه یک))((شهروندی گری دوشیزه)) اشاره کرد . به این موارد پخش مستقیم تلویزیونی  فضای تیمارستان  و کلیت نمایشنامه مده آ را هم بیافزاییم . آنگاه با جهانی روبه رو میشویم که  سرشار از نشانه های متضاد و متناقض است  که هر یم به صورتی قائم به ذات و مستقل  اشاره به مدل و ساختار  خود دارند  اما در یک کلیت نمی گنجد .}